Verveling leidt tot creativiteit?

24.08.11

Soms verveel ik me. Maar dat is dan maar even. En dat is te kort om iets te creëren.

Ik las namelijk onlangs dat de meeste creativiteit ontstaat tijdens verveling. Ik ben er wel van overtuigd dat je je dan een minimale tijd moet vervelen, want voor je het weet ben je weer druk met oppervlakkigheden.
Dit jaar gingen we met het gezin twee weken op vakantie naar Zweden. In een huisje met in de verste verte geen activiteit te ondernemen.
We hebben dit nog niet eerder gedaan, maar aangezien ik in oktober een kindje verwacht, besloten we het eens een jaar rustig aan te doen.
En dat is gelukt. Maar heeft dat tot creativiteit geleid?

Ach, de eerste week kom je prima door met het lezen van al die boeken en tijdschriften waar je thuis steeds niet aan toekwam.
Maar na ruim een week sloeg bij mij de lees-moeheid toe. Even geen zin meer.Dan maar over op sudoku's. Maar dan wel hele moeilijke, want als het te gemakkelijk is, vind ik het niet leuk. Toen ik eenmaal doorhad hoe ik die moest oplossen, werd ik ook sudoku-moe.

Hoe gaat dat eigenlijk bij mijn gezinsgenoten?

Meisje (bijna 11) ontwerpt het ene na het andere t-shirt, werkt haar kinderfeestje tot in detail uit, ontwerpt haar verjaardagskaartjes. Daarnaast leest zij één boek wel drie keer, omdat het een zóóó'n leuk boek is.

Jongen (12) leest minimaal drie Suske-en-Wiske's per dag, tekent zijn ideale villa en bedenkt wat hij na de vakantie allemaal in Minecraft gaat maken, een spel waarbij alles vierkant is, behalve de emmers. Daarnaast gaat hij vissen, hout sprokkelen en vuur maken, alles op z'n gemak. Hier speel ik wel een kleine rol, want de vis eraf halen vond hij nét iets te ver gaan.

Ten slotte manlief (42). Net als ik veel lezen, alleen houdt hij het beduidend langer vol. Daarnaast schetst hij het geboortekaartje, schildert het uitzicht als kado voor de eigenaren van het huisje en helpt zoon bij de oertaken als hierboven genoemd. Hij schildert zelfs mijn veranderde torso. Ik ben onder de indruk, ik wist niet dat hij dit zo goed kon. (Of ontstond dit, omdat hij zich verveelde?)

Mijn rol is dus vooral die van assistent: als mede-organisator kinderfeestje, als visafhaler en als model. Verder heb ik een stilleven geprobeerd te schilderen, waarvan de tafel nog redelijk gelukt is.

En die kleine in mijn buik? Die heeft zich niet verveeld. Want ik was rustig, dus had hij alle rust en ruimte gekregen om te ontdekken hoe je in een veel te krappe ruimte je toch kunt omdraaien en hoe je trap kunt lopen via de ribben van je moeder.

Conclusie is dus dat verveling bij mijn gezin tot het activeren van hun al aanwezige creativiteit heeft geleid. Voor mezelf ben ik daar nog niet uit.
Ik weet wel dat de vakantie heerlijk ontspannen was en mij tot dit blog heeft gebracht.